نوشته شده توسط:سیاوش هزاردستان

ارسال به

نوشته شده توسط:سیاوش هزاردستان

ارسال به

نوشته شده توسط:سیاوش هزاردستان

اگر توک هات د پسه ای مکر وا

اگر زور وا ایل بئونش وا خور وا

نتونن روسمی بیارن و مئدو

مگر فردوسی د پشت سر وا

ارسال به

نوشته شده توسط:سیاوش هزاردستان

ارسال به

نوشته شده توسط:سیاوش هزاردستان

ارسال به

نوشته شده توسط:پرستو بیرانوند

چند روز پیش یه خبر خوندم که از سردار روزبهانی رئیس پلیس امنیت اخلاقی نقل شده بود: روسپیگری در هر صورت جرم محسوب می شود "                     “

ارسال به

نوشته شده توسط:سیاوش هزاردستان

در ادامه مطلب چند روز پیش حیفم اومد  این مطالب رو هم ندونید که بر خلاف اونچه که با ما گفتن که ایرانیها با اغوش باز عربها را پزیرفتن  ایرانیها با دادن خونهایی که واقعا میتونه همپای حمله مغول ها باشه عربها را به ناچار پزیرفتن

در سال ۶۳۶ میلادی اعراب مسلمان به ایران حمله کردند. بسیاری از ما از جنایت اعراب کم و بیش شنیده ایم. کیست نداند تازیان با ما چه کردند .اما از اسناد و جزئیات این وقایع بی‌ خبریم. این فقر آگاهی‌ تا آنجا پیش رفته است که متاسفانه عده‌ای نیز بر این گمان هستند که ایرانیان با آغوش باز به استقبال اعراب شتافتند!!!

ارسال به

نوشته شده توسط:سیاوش هزاردستان

کشف الات و ابزار های اولیه و اسلحه های ساخته شده از چوب و استخوان و سنگ چخماق و نیز علامت گذاری درون غارها از حدود 100 هزار سال پیش از میلاد تا امروز بیش از سایر دورانهاست.

 بر اساس نظریه های زمین شناسان زمانی که بعضی از قسمت های دنیای قدیم را هنوز یخچال ها فرا گرفته بودند و یا تازه دوره ی یخبندان شروع شده بود در برخی نقاط ایران دوره یخبندان پایان گرفته و باران های شدیدی می باریده و در اثر اب شدن یخچال ها دریاچه هایی تشکیل شده است (کویر لوت و کویر نمک )

پس از فرو نشستن اب دریاچه ها جلگه های حاصل خیزی تشکیل شده است .گرچه رطوبت زیادی در ایران باقی نمانده بود ولی این منطقه برای سکونت بشر مناسب بوده.به مرور جلگه ها خشکیده و به شوره زار تبدیل گشت و مردم به ناچار زندگی در چشمه سار ها را برگزیدند

ارسال به

نوشته شده توسط:سیاوش هزاردستان

به بهانه پخش فیلم زیبای مختار نامه که در این مجموعه به دفعات از فتح ایران به عنوان افتخار برای خانواده ابن سعد و مختار یاد میشه و  واقعا در اجبم چرا توی این سریال اینقدر با واژه ی پسر فاتح ایران مواجه میشیم میخاستم کیفیت فتح ایران به دست این عربها رو بنویسم

ارسال به

نوشته شده توسط:سیاوش هزاردستان

ارسال به

نوشته شده توسط:سیاوش هزاردستان

همه چیز  با یک جدل آغاز می شود که فروکش آن جز با قربانی شدن الهه صلح امکان پذیر نیست، این است "خون بس"

 اقوام و طایفه ها در گوشه و کنار کشور در دل فرهنگ های عمومی آن هر کدام دارای باورها و آداب و رسوم  خاص هستند که به آن پاره فرهنگ می گویند. این پاره فرهنگ ها  شامل آداب و رسوم در ارتباطات اجتماعی، روابط فردی، ازدواج و مراسم سوگواری و سایر تشریفات و رسم های جاری می شود. یکی از این پاره فرهنگ ها خون بس یا خون صلح است. که در میان عشایر لر، کرد، بلوچ، ترکمن، بختیاری، قشقایی، خراسانی، عرب و عشایر آذری و حتی به نوشته جلال آل احمد عشایر عرب عراقی، اردنی، سوری، و مراکشی قابل ردیابی است.

ارسال به

نوشته شده توسط:سیاوش هزاردستان

یاد گرده های مادر بزرگم به خیر یاد برساق یاد نون تیری یاد..... .کاش این زندگی سراسر تلاطم اجازه نفس کشیدن رو به ما میداد کاش میتونستیم یه لحظه از همه چیز ازاد بشیم و به این فکر کنیم کی بودیم از کجا اومدیم و به کجا داریم میریم .یادش به خیر شب چله جمع میشدیم مادر بزرگ واسمون گرده میپخت شاهنامه میخوندیم اخر شب سرم رو میزاشتم تو دامن ننم واسم بی بی تعریف میکرد بی بی دختر هفت براره بی بی ....اخرشم  یه دستش گل بود یه دستش نرگس یادش به خیر گندم برشته ها یادش به خیر کرسی و چراغ نفتی ها بد جور این روزها دلم تنگ بچگیام شده خدا رو شکر مردم هنوز یادشون هست که ایرانی ان عیب نداره به جای کرسی پای شومینه  میشینن جای گرده کیک خامه ای و شیرینی دانمارکی میخورن چه میشه کرد جبر روزگار.

کاش زندگی اینقدر سخت نبود کاش هر کس هر جور میخاست و هر کجا میخاست زندگی میکرد کاش کاش میتونستم دوباره پای چراغ نفتی بشینم بی هیچ دغدغه ای مادربزرگم واسم بی بی بگه  یاد بازیهامون به خیر  یاد  هالو گاو ملاس یاد سیاه بازی یاد چال پشکلی یاد چینه چینه . مهره ی  توی گرده به هرکس میافتاد انگار دنیا رو بهش دادن شادی ها هم جنسش با الان فرق میکرد زلال بود بی ریا مثل مردم عشایر امان از پوسته ی زیبا و شاداب شهر ما که روی باطنی از دلمردگی و زشتی رو گرفته  یاد اون روزها به خیر چقدر قلمم روی این جمله  راحت  رنگ میزنه   نمیتونم دیگه بنویسم انگار بغض به جای گلو  دستمو گرفته کلی حرف دارم که فریاد بزنم ولی باز هم اپارتمانو  دیوارو شهر مدرنیته.....یاد دشتهای پر از گل لاله و بابونه ی  اندیمشک به خیر که  موسیقی زیبای باد دشت رو سرمست میکرد کاش اونجا بودم و فریاد میکشدم ای فریاد فریادی رساتر از ای فریاد ای فریاد امید.

 یادش به خیر

ارسال به

نوشته شده توسط:سیاوش هزاردستان

چرا؟

در اکثر کشور های دنیا که از اقوام و نژاد های واحد نیستند پدیده ی جوک و لطیفه های قومی وجود دارد حتی بین دو شهر و ایالت هم از این نوع خرده فرهنگ های کلامی استفاده می شود که نمونه های جهانی ان را بسیار سراغ داریم ولی در کشور ما این پدیده مسیر منطقی خود را طی نکرده و در بسیاری از موارد موجبات تحقیر و کوبیدن فرهنگ های مقابل را فراهم می کند.

ارسال به

نوشته شده توسط:سیاوش هزاردستان

این مطلب زیبا رو تو وبلاگ کاسیان خوندم خیلی جالب بود با کسب اجازه از دوست عزیزم اقای معتمدی اینجا میزنمش واقعا قابل تامله

یه روز یه ترکه،
اسمش ستار خان بود، شاید هم باقر خان.. ؛
خیلی شجاع بود، خیلی نترس.. ؛
یکه و تنها از پس ارتش حکومت مرکزی براومد!
جونش رو گذاشت کف دستش و سرباز راه مشروطیت و آزادی شد،
فداکاری کرد، برای ایران، برای من و تو.. ،
برای اینکه ما یه روزی تو این مملکت آزاد زندگی کنیم.. .

ارسال به

نوشته شده توسط:سیاوش هزاردستان

یه شعر زیبای دیگه در وصف ایران زمین از اقای طاهری واستون میزارم  واقعا با محتواست حتما بخونید

از نگاهت  در وجودم یادگاری مانده  است              اه سرد و اشگ گرم وحال زاری مانده است

بی تو ای ارام جان  از سوز و ساز زندگی             اندر این کاشانه ی ما یک غباری مانده است

زان همه باغ و گلستان از خزان روزگار               شاخ بی برگ و زمین شوره زاری مانده است

زان همه کاخ بلند و چتر گردون سای ما               سقف ویران و ستون یادگاری مانده است

از هجوم دشمنان بر قامت این سرزمین                داغ بسیاری و زخم بی شماری مانده است

زان همه رسمی که از دور نیاکان داشتیم                 نی وفا بر عهد و نه قول و قراری  مانده است

تا چه خواهد کرد با ما گردش گردون پیر                     امتحان دیگری در راهکاری مانده است

قاصد امد و دارد مژده ای اما هنوز                            در کمند زلف پیچان نگاری مانده است

.طاهری. از شور و شوق زندگی افتاده ایم                 گر چه در ظاهر مقام اعتباری مانده است

با همه افسرده حالی از نشاط روی دوست                    چشم خوشبین و دل امید واری مانده است

ارسال به